
A është besimi te Zoti thjesht një ndjenjë shpirtërore, apo ka ndikim real në mënyrën se si funksionon truri ynë? Studimet e fundit sugjerojnë se besimi në Zot nuk është vetëm një përvojë emocionale — ai aktivizon mekanizma specifikë neurologjikë dhe ndryshon mënyrën se si mendojmë.
Sipas kërkimeve të publikuara në revistën shkencore PLOS ONE, besimi ndikon drejtpërdrejt në balancën mes mendimit analitik dhe ndjeshmërisë emocionale.
Çfarë zbuluan studiuesit?
Njerëzit që besojnë në Zot priren të:
- shtypin zonat e trurit të lidhura me mendimin kritik dhe analitik
- aktivizojnë më shumë rrjetet neurale të lidhura me dhembshurinë dhe përfshirjen emocionale
Kur mendojnë për botën fizike dhe shkencore, ndodh e kundërta: aktivizohet mendimi analitik dhe zvogëlohet përfshirja emocionale.
Profesor Tony Jack, i cili udhëhoqi studimin, shpjegon:
“Kur është një çështje besimi, nga pikëpamja analitike mund të tingëllojë absurde. Por nga ajo që dimë për trurin, ‘kërcimi i besimit’ për të besuar në të mbinatyrshmen kërkon lënien mënjanë të mënyrës kritike të të menduarit — dhe kjo na hap më shumë ndaj përjetimeve sociale dhe emocionale.”
Si u realizua studimi?
Në analizën e tetë eksperimenteve, me pjesëmarrje nga 159 deri në 527 të rritur për secilin test, studiuesit analizuan lidhjen mes:
- besimit në Zot
- të menduarit analitik
- ndjeshmërisë morale
Rezultatet treguan se:
- Personat me besim ishin, mesatarisht, më të dhembshur.
- Besimi spiritual dhe dhembshuria lidhen pozitivisht me shpeshtësinë e lutjes ose meditimit.
- Kontakti social (p.sh. pjesëmarrja në kishë) nuk ishte faktor parashikues i drejtpërdrejtë.
Në studime të mëparshme, laboratori i Profesor Jack përdori imazheri me rezonancë magnetike për të treguar se ekzistojnë dy rrjete të ndryshme neuronesh në tru:
- Një rrjet analitik – për mendim kritik dhe logjik.
- Një rrjet social/emocional – për empati dhe kuptim moral.
Sipas tij, këto rrjete janë në një lloj tensioni funksional: aktivizimi i njërës priret të zvogëlojë aktivitetin e tjetrës.
Besimi tek Zoti, pse ekziston ky “tension”?
“Për shkak të tensionit mes rrjeteve,” shpjegon profesori, “nëse lini mënjanë pikëpamjen natyraliste për botën, atëherë zhyteni më thellë në anën sociale dhe emocionale.”
Kjo mund të shpjegojë pse besimi në të mbinatyrshmen ka ekzistuar në të gjitha kulturat dhe epokat historike. Ai aktivizon një mënyrë jomateriale të kuptimit të botës dhe të vendit tonë në të.
Çfarë do të thotë kjo për ne?
Studimi nuk thotë se besimi dhe mendimi analitik nuk mund të bashkëjetojnë. Por sugjeron se, në momente të caktuara, truri ynë zgjedh cilin “modalitet” të përdorë.
Dhe ndoshta kjo është arsyeja pse, në kohë stresi apo pasigurie, shumë njerëz kthehen tek besimi: jo sepse ai ofron përgjigje shkencore, por sepse aktivizon dimensionin emocional dhe social që na jep ndjesinë e kuptimit, shpresës dhe përkatësisë. / bota.al