
I vetëm në majë: Si mbijetoi Zelensky mes luftës, korrupsionit dhe presionit amerikan
Pavarësisht lodhjes publike, largimit të krahut të tij të djathtë dhe skandaleve të korrupsionit, deri në fund të vitit 2025 presidenti ukrainas nuk e kishte parë kurrë mbështetjen e tij të binte nën 52%. Një paradoks politik: i ekspozuar, i kritikuar, por ende qendra e gravitetit të Ukrainës në luftë.
Zelensky, një lider i rraskapitur, por i palëkundur
Më 14 shkurt, në Konferencën e Sigurisë në Mynih, Zelensky u shfaq para mediave pas një dite të gjatë takimesh. Tiparet e fytyrës të tendosura, mjekra gjithnjë e më e thinjur, larg figurës së aktorit që dikur bënte për të qeshur Ukrainën. Kur një gazetar francez i tha se dukej i rraskapitur, ai buzëqeshi: “Mos më shikoni.”
Humori mbetet. Por fytyra tregon katër vite lufte.
Skena përmbledh gjendjen e pushtetit në Kiev: Zelensky mbetet figura dominuese në arenën ndërkombëtare dhe shtylla kryesore e sistemit politik ukrainas. Megjithatë, vrulli i fillimit është kthyer në një ekuilibër të brishtë, mes qëndrueshmërisë dhe tensionit të vazhdueshëm.
Goditja e brendshme: korrupsioni dhe rënia e Yermakut
Në nëntor 2025, një skandal korrupsioni në sektorin energjetik tronditi majat e shtetit. Dy agjenci antikorrupsion zbuluan një aferë që përfshinte njerëz pranë presidencës. Opinioni publik, tashmë i lodhur nga bombardimet dhe vështirësitë ekonomike, reagoi ashpër.
Kulmi erdhi me dorëheqjen e Andriy Yermakut, shefi i administratës presidenciale dhe figura e dytë më e fuqishme në vend.
Edhe pse pa akuza formale, largimi i tij u pa si mënyra e vetme për të shuar krizën. Yermak personifikonte stilin e centralizuar të qeverisjes dhe kontrollin monopolistik mbi negociatat me SHBA-në dhe procesin e paqes.
Zëvendësimi strategjik: Boudanov në skenë
Pas një muaji, ai u zëvendësua nga Kyrylo Budanov, ish-kreu i inteligjencës ushtarake HUR.
Figura e tij, e lidhur me operacione të guximshme kundër Rusisë, gëzon rreth 70% besim publik sipas sondazheve. Emërimi i tij pati efekt pozitiv në opinion, por mënyra e qeverisjes mbeti e pandryshuar: rreth vendimmarrës i ngushtë, i fokusuar rreth Zelenskyt.
Edhe pas shtatë vitesh në pushtet, përfshirë katër vite luftë, Zelensky ruan një mbështetje të qëndrueshme. As dështimet ushtarake, skandalet e korrupsionit, tensionet me opozitën, apo përfundimi formal i mandatit në maj 2024 nuk e kanë rrëzuar legjitimitetin e tij.
Figura si Petro Poroshenko, Vitali Klitschko kanë vështirësi të sfidojnë realisht pushtetin në një vend të bashkuar rreth flamurit gjatë luftës. Sipas sondazheve, vetëm 9% e qytetarëve do të dëshironin zgjedhje të menjëhershme.
Zgjedhjet: mundësi teorike, realitet i pamundur?
Ligji ushtarak ka pezulluar zgjedhjet. Nën presionin amerikan, çështja është rikthyer në diskutim. Në Mynih, Zelensky deklaroi se vendi mund të votojë brenda dy muajve, por vetëm pas një armëpushimi.
Ndërkohë, spekulimet shtohen pas deklaratave të: Valerii Zaluzhnyi, ish-komandant i forcave të armatosura dhe aktualisht ambasador në Londër. Ai kritikoi presidencën për tensione të kaluara, por pa shpallur ambicie politike.
Zelensky, një pushtet më i vetmuar
Ironikisht, largimi i Yermakut e la Zelenskyn më të ekspozuar. Ai ishte “rrufepritësi” i kritikave. Tani, çdo goditje politike shkon direkt tek presidenti. Hetimet mbi aferën energjetike vazhdojnë. Çdo zbulim i ri mund të ndikojë në stabilitetin e tij.
Legjitimiteti i Zelenskyt nuk është më vetëm personal. Ai lidhet me rolin e tij si simbol i rezistencës.
Por pyetja mbetet: A do të mbijetojë ky nivel mbështetjeje pas përfundimit të luftës? Apo uniteti i sotëm është një produkt i jashtëzakonshëm i rrethanave?
Në Ukrainë, paradoksi vazhdon: një president i lodhur, i goditur politikisht, por ende i pazëvendësueshëm. / bota.al