Youssef Siherit, udhëzimet për manifestimin e papritur të së shtunës i mbetën të pashkruara në tastierë. Arrestimi bëri që, pa thirrjet dhe udhëzimet e tij, atmosfera e protestës nuk ishte më e njëjta.
Ishte aq i qetë dhe i pavetëdijshëm se ndodhej në shënjestër të Policisë dhe të DIGOS-it, saqë Youssef Siher nuk e kishte menduar aspak se mund ta kapnin pikërisht aty, në një apartament miqsh ku po qëndronte së bashku me bashkëshorten e tij (e cila është nën hetim gjithashtu), jo shumë larg sheshit Corvetto, në zemër të periferisë juglindore të qytetit.
Udhëzimet për manifestimin e papritur të së shtunës i mbetën të pashkruara në tastierë, përpara se ta dërgonin në Komisariatin e Policisë, ku gjatë gjithë pasdites dhe mbrëmjes iu desh t’u përgjigjej pyetjeve të hetuesve, të koordinuar nga prokurorja Francesca Crupi.
Ndalimi i tij për nxitje të kryerjes së veprave penale me qëllime terrorizmi u krye, por deri vonë gjatë natës, policët dhe prokurorja vazhduan të kontrollonin me imtësi profilet e tij në rrjetet sociale dhe pajisjet e tij elektronike, në kërkim të bisedave, kontakteve me bashkëpunëtorë të mundshëm dhe mesazheve nxitëse.
Bëhet fjalë për mesazhe të ngjashme me ato që blogeri 30-vjeçar, me origjinë nga Mazzano e provincës së Brescias, ku u kontrollua edhe banesa e prindërve të tij marokenë, ish-bashkëpunëtor i gazetave Il Fatto dhe Il Foglio, si dhe ish-studiues me bursë pranë ISPI-së, duhej t’i publikonte dje në faqen e Instagramit të Lëvizjes 17 Tetori.
Arrestimi që paralizoi sheshet
Pa thirrjet dhe udhëzimet e tij, atmosfera e protestës nuk ishte më e njëjta.
Sigurisht, në një qytet të rrethuar nga masa të forta sigurie që prej mëngjesit dhe të karakterizuar nga urdhrat kufizues dhe ndalimet e kuestorit Bruno Megale ndaj kërkesave të shumta për organizimin e marshimeve, tensioni mbeti një element i pranishëm gjatë gjithë ditës.
Kjo u vu re nga kontrollet e Policisë Hekurudhore nëpër stacione, kontrollet në rrugë ndaj vajzave dhe djemve me kapuçë ose me maska që mbulonin fytyrën, si dhe nga grumbullimet e qëndrueshme të studentëve neofashistë ose të sindikatave bazë gjatë mëngjesit.
Në fillim të pasdites pati edhe përpjekje për vetëgjyqësi nga një grup ultrasish të Interit, të përforcuar nga persona neonazistë të dhunshëm.
Ata u ndaluan tri herë: në Largo La Foppa, në rrugën Dante dhe në sheshin San Babila, ku për pak sa nuk pati kontakt fizik me disa studentë të kolektivëve.
Diku tjetër, përtej zonës Darsena, arrestimi i dy anarkistëve që kishin me vete mjete të forta, të gatshme për t’u përdorur si armë, si dhe i dy shtetasve marokenë me precedentë të shumtë penalë, për plagosje të rëndë (goditje me thikë ndaj dy bashkatdhetarëve të tyre, me shumë gjasë shpërndarës droge), në një zonë ku aktivizmi politik dhe kriminaliteti i rrugës bashkëjetojnë krah për krah, shoi një tjetër vatër të mundshme tensioni.
Dhe kur u bë e qartë se sheshi Duomo do të ishte i ndaluar për këdo, duke pasur parasysh praninë masive të forcave të sigurisë, të përforcuara edhe nga pesë automjete të blinduara Lince, të vendosura ndërmjet katedrales dhe Pallatit Mbretëror, grupet e organizuara në mënyrë spontane dhe kolektivët u zhvendosën me nxitim drejt lagjes së afërt Brera, duke kërkuar të nisnin një marshim të organizuar në mënyrë spontane.
Dy kordone policësh, karabinierësh dhe efektivësh të Guardia di Finanza-s (Policia Financiare italiane) i rrethuan, fillimisht për të kuptuar qëllimet e tyre.
Më pas, negociatat sollën zgjidhjen e situatës.
Marshimi ishte kryesisht paqësor (me vetëm një përpjekje për t’u kthyer drejt sheshit Duomo përmes rrugës Corso Venezia, e cila u pengua me forcë nga policia) dhe mbresëlënës për nga përmasat, me një kolonë të gjatë prej rreth dhjetë mijë personash.
Kjo turmë arriti deri te hyrja e Politeknikut, në sheshin Leonardo da Vinci, në periferinë lindore të qytetit, përpara se të shpërndahej pa incidente.
Në rreshtat e parë, protestuesit këndonin këngën “Bella Ciao”, brohorisnin slogane kundër Giorgia Melonit dhe valëvitnin flamuj palestinezë. Ndërkohë, në pjesën e pasme të marshimit këndohej himni kombëtar italian, i njohur si Himni i Mamelit.
I vetmi simbol që u vu në shënjestër ishte një pankartë e partisë Lega, e cila u shkëput me jo pak vështirësi dhe iu vu flaka në sheshin Repubblica, mes brohoritjeve festive të turmës.
Në fund, sipas shifrave zyrtare, në Milano u regjistruan 3 persona të arrestuar, 41 persona të kallëzuar penalisht, 167 persona të ndaluar në mënyrë parandaluese, prej të cilëve 56 të mitur dhe 43 shtetas të huaj. / La Repubblica – Bota.al