Çfarëdo që mund të bënte Lionel Messi, Cristiano Ronaldo nuk mund ta bënte më mirë. Një ditë pasi argjentinasi e nisi Kupën e Botës në një mënyrë që na tregoi se talenti i tij është i përjetshëm, rivali i tij i madh e nisi në një mënyrë që tregoi se fuqitë e tij janë venitur me kalimin e kohës.
Tregolëshi i Messit ndaj Algjerisë e çon atë në 16 gola në Kupën e Botës, dyfishi i bilancit të Ronaldos. Më e rëndësishmja, ai justifikoi politikën e Argjentinës për të ndërtuar një skuadër rreth një legjende në moshë. Por për turneun e tretë radhazi, rreziku është që Ronaldo po e mban Portugalinë peng. Barazimi me Republikën Demokratike të Kongos nxori në pah vështirësitë e përpjekjes për të fituar Kupën e Botës me një skuadër prej 10 burrash dhe një statuje. Për një nga favoritet, ishte një nisje e keqe.
Në Hjuston, ata kishin një problem. Ose ai ishte problemi. Paaftësia e Ronaldos për të qenë vendimtar e dënoi Portugalinë me një barazim që, nga ana tjetër, mund të nënkuptojë se nuk do të ketë një ribashkim të fundit me Messin në çerekfinale në Kansas City: nëse nuk fitojnë grupin, do t’u duhet të gjejnë një rrugë krejt tjetër. Ndërsa Ronaldo u shfaq në Kupën e tij të gjashtë të Botës, ai ende nuk është bërë lojtari i parë që shënon në gjashtë të tilla. Dhe nuk ishte aspak afër.
Fakti që Portugalia pati tri të katërtat e zotërimit të topit mund të tregojë se sulmuesi i saj u la pa furnizim. Por kur lojtari në fjalë nuk kishte shpejtësinë për të depërtuar pas mbrojtësve apo lëvizjen për t’u shpëtuar atyre, Portugalia po përpiqej të mposhtte një skuadër kokëfortë me një mungesë reale në zonë. Ata nuk mund të bënin presing, nuk mund ta shtrinin mbrojtjen dhe as t’i nxirrnin kundërshtarët nga pozicioni. Në vend të kësaj, Ronaldo qëndronte në periferi të lojës. Edhe kur një krosim u godit me kokë për atë që dukej si një gol tipik i Ronaldos, shënuesi ishte në fakt mesfushori shtatshkurtër João Neves.
Veterani më në fund arriti të bënte tri goditje, asnjëra në portë. Për Portugalinë pati edhe një kosto përtej pamundësisë për të vënë në provë portierin Lionel Mpasi; një tjetër Lionel që doli fitues përballë Ronaldos. Në goditjen e tij të parë, 41-vjeçari e shtyu topin jashtë, por duhej ta kishte lënë për Bruno Fernandesin, i lirë pas tij dhe dukshëm i acaruar.
Ronaldo qëndroi në fushë gjatë gjithë ndeshjes. Në një aspekt, ka një logjikë në këtë: pse ta heqësh nga fusha një lojtar me rekord prej 143 golash ndërkombëtarë dhe gati 1,000 gola në futbollin profesionist, kur skuadra e tij ka nevojë për gol? Ai kishte lëvizur aq pak, sa edhe një burrë në të dyzetat mund të mos ishte lodhur.
E megjithatë, kjo përforcoi përshtypjen se ai merr trajtim preferencial. Dy nga tre sulmuesit u zëvendësuan: Bernardo Silva, i ndëshkuar me karton, në pushim të ndeshjes, dhe Pedro Neto pas 70 minutash. Edhe kur Gonçalo Ramos hyri në lojë, ishte Vitinha ai që doli.
Kjo iu përshtat një modeli të përsëritur. Në Euro 2024, Roberto Martínez e zëvendësoi Ronaldon vetëm në një nga pesë paraqitjet e tij. Aleanca e çuditshme mes kapitenit dhe trajnerit nënkuptonte se vendimet preknin vetëm lojtarët e tjerë.
Që atëherë, Ronaldo ka shënuar në kualifikuese, në Ligën e Kombeve, në Saudi Pro League. E megjithatë, aftësia për të pasur mesatarisht pothuajse një gol për ndeshje atje u duk sërish e parëndësishme në nivelin elitar ndërkombëtar. Numri më domethënës në fund nuk ishte 973 golat e karrierës së Ronaldos, por nëntë ndeshjet në turne të mëdha pa gjetur rrjetën.
Thatësira e tij në Kupat e Botës dhe Kampionatet Europiane tani shtrihet në 10 ndeshje, 801 minuta. Pyetja është se sa duhet të zgjasë kjo periudhë pa gola që Martínez ta lërë jashtë formacionit, ose të paktën ta zëvendësojë. Natyrisht, ekziston edhe problemi që Portugalia aktualisht nuk ka qendërsulmues të nivelit shumë të lartë, me Ramosin që tani është rezervë te Paris Saint-Germain.
Por anësorët zëvendësues Rafael Leão dhe Francisco Conceição të paktën sollën gjallëri, me shpejtësi dhe dëshirë për të dribluar mbrojtësit. Fernandesit i pëlqen të ketë lojtarë që vrapojnë rreth tij, dhe ndoshta kishte shumë pak të tillë, veçanërisht në formacionin titullar të Portugalisë. Vitinha dhe Neves mund të shkëlqejnë me pasime elegante, por edhe ata përfitojnë nga shpejtësia përpara tyre. Silva preferon lojën e shpejtë me kombinime. A mund ta bëjë këtë me Ronaldon?
Ndoshta, në analizën përfundimtare, Portugalia vuajti nga mëshira që supozohej t’i shkonte në favor. Ronaldo duhej të ishte i pezulluar për këtë ndeshje, për shkak të kartonit të kuq ndaj Irlandës. Një fiksim pas të famshmëve, që duket se ndahet si nga FIFA ashtu edhe nga Shtetet e Bashkuara, mund të ketë qenë arsyeja e vërtetë pse ai shpëtoi vetëm me një pezullim.
Por nëse Ronaldo do të kishte qenë i papërshtatshëm për lojë, Portugalia do të ishte detyruar të eksploronte jetën pa të: ose të provonte një sulmues tjetër, ose një mënyrë tjetër loje. Dhe, pavarësisht se sa shkëlqyeshëm luajti RD Kongo dhe sa e pamundur është të dihet me siguri, është e vështirë t’i shpëtosh ndjesisë se Portugalia do të kishte fituar po të kishte luajtur pa Ronaldon. Dhe kështu, si në Euro 2024, ata rrezikojnë të sakrifikojnë një tjetër shans lavdie në altarin e egos së tij. / The Independent – Bota.al